ما ميگوئيماگر اين حلقه از زنجيره اختلافات برداشته نشود، اختلاف بين اهل سنت و تشيع تا ابد باقي خواهد ماند سمينارها وكنفرانسهايي كه به منظور رفع اختلاف و تقريب ميان دو گروه تشكيل ميشود هيچ ثمري نخواهد داشت مگر اسرافبيت المال مسلمين. هتك حرمت و ناسزاگويي نسبت به اصحاب و همسران پيامبر صلي الله عليه وسلم خط بطلاني بر مذهب تشيعاست.
جالب است بدانيم چه كسي ناسزا گويي به اصحاب پيامبر صلي الله عليه وسلم را براي شيعيان سنت قرار داد و او چه بدكرار بود.
اين عمل قبيح را اولين بار شخصي يهودي كه تظاهر به مسلماني ميكرد بين شيعيان حضرت علي رضي الله عنه بدعت نهاد ومتأسفانه امروز شاهد اين بدعت هستيم.
اين حقيقت را شيخ نوبختي كه از بزرگترين و معتبرترين علماي شيعه است در كتاب فرق الشيعه ص45- 44 متذكر شدهاست. وي مينويسد كه اساس ناسزاگويي به اصحاب پيامبر صلي الله عليه وسلم را عبدالله بن سباء بدعت نمود. وي يهودي الاصلبوده كه به تظاهر به اسلام اقدام به توطئه عليه اصحاب ميكرد. نوبختي مينويسد: ابن سباء از كساني بود كه بدگويي ابوبكر و عمر و عثمان و ساير اصحاب را ميكرد و از آنها برائت مينمود و ميگفت علي او را به اين كار مأمور كرده است.حضرت علي او را دستگير و مؤاخذه نمود. وي اعتراف كرد كه قصد او ايجاد تفرقه و جدائي ميان مسلمين بوده است. آنگاه حضرت علي رضي الله عنه فرمان به كشتن او داد. مردم فرياد برآوردند: يا اميرالمؤمنين، آيا كسي را ميكشي كه ادعايدوستي ترا دارد؟ نوبختي اضافه ميكند: اين شخص آن هنگام كه رسماً يهودي بود ميگفت كه يوشع وصي و جانشينموسي (ع) است و وقتي كه به ظاهر مسلمان شد، ميگفت علي وصي و جانشين پيامبر صلي الله عليه وسلم است. وي اولين فرديبود كه جانشيني آنحضرت را عنوان نمود.
تشيع امروزي به اعتباري ريشه در يهوديت دارد و به اعتبار ديگري از مجوس (زرتشتيان) رسوماتي را به خود اختصاص داده است. بدين علت است كه مخالفين شيعيان را رافضي مينامند. ميرزا تقي در كتاب ناسخ التواريخ دليلديگري بر اينكه چرا شيعه موسوم به رافضه است بيان نموده است. و آن اينكه زيد ابن علي رضي الله عنه يكي از بزرگان اهلبيت كه فرقه شيعه زيديه به ايشان منتسب ميباشد، اين فرقه در عقايد و عبادات همچون ساير مسلمين عمل ميكنند وفقط معتقد به افضليت ابوبكر ميباشند ليكن خلافت خلفاء ثلاثه را نيز صحيح ميدانند ـ متعرض شيعيان شدند كه چرابه ابوبكر و عمر رضي الله عنهما تهمتهاي ناروا نسبت ميدهند. شيعيان از او پرسيدند پس تو در مورد آنهاچه ميگويي؟وي گفت من جز خير در مورد آنها چيزي نميگويم. آنها گفتند پس تو از ما نيستي و او را ترك كردند. زيد رضي الله عنه گفت:امروز مرا ترك كردند (رفضتموني). پس از آن روز كسانيكه زيد بن علي را ترك كردند بدين مناسبت رافضه ناميده شدند.از آنروز زيد بن علي رضي الله عنه كساني را كه در مذهب زياده روي ميكردند و طعنه و توهين به اصحاب را جائز ميدانستند،با كلمه رافضه خطاب ميكردند. (ناسخ التواريخ ج3 ص590)
در كتاب الغارات ثقفي ج1 ص302 آمده است: روزي عبدالله بن سباء خدمت علي رضي الله عنه آمد و خواست او را عيهابوبكر و عمر رضي الله تعالي عنهما تحريك كند. علي رضي الله عنه او راتنبيه نمود و گفت آيا تو كاري جز اين نداري؟
پس چگونه است كه شيعيان از اين سخنان علي رضي الله عنه پند و عبرت نميگيرند و آگاه نميشوند! و مگر نه اين بود كهعلي رضي الله عنه عبدالله بن سباء را به خاطر ناسزا گفتن به عمر و ابوبكر رضي الله عنهما به اعدام محكوم نمود.
ahlesonnat@ahlesonnat.com
جالب است بدانيم چه كسي ناسزا گويي به اصحاب پيامبر صلي الله عليه وسلم را براي شيعيان سنت قرار داد و او چه بدكرار بود.
اين عمل قبيح را اولين بار شخصي يهودي كه تظاهر به مسلماني ميكرد بين شيعيان حضرت علي رضي الله عنه بدعت نهاد ومتأسفانه امروز شاهد اين بدعت هستيم.
اين حقيقت را شيخ نوبختي كه از بزرگترين و معتبرترين علماي شيعه است در كتاب فرق الشيعه ص45- 44 متذكر شدهاست. وي مينويسد كه اساس ناسزاگويي به اصحاب پيامبر صلي الله عليه وسلم را عبدالله بن سباء بدعت نمود. وي يهودي الاصلبوده كه به تظاهر به اسلام اقدام به توطئه عليه اصحاب ميكرد. نوبختي مينويسد: ابن سباء از كساني بود كه بدگويي ابوبكر و عمر و عثمان و ساير اصحاب را ميكرد و از آنها برائت مينمود و ميگفت علي او را به اين كار مأمور كرده است.حضرت علي او را دستگير و مؤاخذه نمود. وي اعتراف كرد كه قصد او ايجاد تفرقه و جدائي ميان مسلمين بوده است. آنگاه حضرت علي رضي الله عنه فرمان به كشتن او داد. مردم فرياد برآوردند: يا اميرالمؤمنين، آيا كسي را ميكشي كه ادعايدوستي ترا دارد؟ نوبختي اضافه ميكند: اين شخص آن هنگام كه رسماً يهودي بود ميگفت كه يوشع وصي و جانشينموسي (ع) است و وقتي كه به ظاهر مسلمان شد، ميگفت علي وصي و جانشين پيامبر صلي الله عليه وسلم است. وي اولين فرديبود كه جانشيني آنحضرت را عنوان نمود.
تشيع امروزي به اعتباري ريشه در يهوديت دارد و به اعتبار ديگري از مجوس (زرتشتيان) رسوماتي را به خود اختصاص داده است. بدين علت است كه مخالفين شيعيان را رافضي مينامند. ميرزا تقي در كتاب ناسخ التواريخ دليلديگري بر اينكه چرا شيعه موسوم به رافضه است بيان نموده است. و آن اينكه زيد ابن علي رضي الله عنه يكي از بزرگان اهلبيت كه فرقه شيعه زيديه به ايشان منتسب ميباشد، اين فرقه در عقايد و عبادات همچون ساير مسلمين عمل ميكنند وفقط معتقد به افضليت ابوبكر ميباشند ليكن خلافت خلفاء ثلاثه را نيز صحيح ميدانند ـ متعرض شيعيان شدند كه چرابه ابوبكر و عمر رضي الله عنهما تهمتهاي ناروا نسبت ميدهند. شيعيان از او پرسيدند پس تو در مورد آنهاچه ميگويي؟وي گفت من جز خير در مورد آنها چيزي نميگويم. آنها گفتند پس تو از ما نيستي و او را ترك كردند. زيد رضي الله عنه گفت:امروز مرا ترك كردند (رفضتموني). پس از آن روز كسانيكه زيد بن علي را ترك كردند بدين مناسبت رافضه ناميده شدند.از آنروز زيد بن علي رضي الله عنه كساني را كه در مذهب زياده روي ميكردند و طعنه و توهين به اصحاب را جائز ميدانستند،با كلمه رافضه خطاب ميكردند. (ناسخ التواريخ ج3 ص590)
در كتاب الغارات ثقفي ج1 ص302 آمده است: روزي عبدالله بن سباء خدمت علي رضي الله عنه آمد و خواست او را عيهابوبكر و عمر رضي الله تعالي عنهما تحريك كند. علي رضي الله عنه او راتنبيه نمود و گفت آيا تو كاري جز اين نداري؟
پس چگونه است كه شيعيان از اين سخنان علي رضي الله عنه پند و عبرت نميگيرند و آگاه نميشوند! و مگر نه اين بود كهعلي رضي الله عنه عبدالله بن سباء را به خاطر ناسزا گفتن به عمر و ابوبكر رضي الله عنهما به اعدام محكوم نمود.
ahlesonnat@ahlesonnat.com
نوشته شده توسط اهل سنت جنوب ساعت 13:07 موضوع مطلب : عمومي
نوشته شده توسط یعقوب مهر نهاد در ساعت | لينک ثابت |